Mamy na stronie: 30552 materiałów

Antygona - Wina i cierpienie

Pojęcie winy tragicznej, kolejnego elementu charakterystycznego dla tragedii greckiej wiąże się z faktem nieświadomego popełnienia zbrodni. Wina, zwana inaczej zbłądzeniem, domaga się zadośćuczynienia, wyrównania rachunków, dopełnienia się sprawiedliwości losu. Najbardziej wyrazistym przykładem jest tu czyn króla Edypa przedstawiony w jednej z tragedii Sofoklesa. Zabił ojca nie wiedząc, kim jest napotkany na drodze człowiek. Ożenił się z matką, nie wiedząc o tym, że łączą ich więzy krwi. Współczesne, europejskie pojęcie winy zupełnie nie przystaje do tego, co przydarzyło się Edypowi, ale w świetle zasad obowiązujących starożytnych był on oceniany (i sam po wyjaśnieniu faktów żył w tym poczuciu) jako winowajca, który naruszył ustalony porządek naturalny i popełnił czyn niegodny, domagający się kary.

Nieco mniej schematycznie jawi się pojęcie winy w Antygonie. Bohaterka postępuje w pełni świadomie, nie można tu mówić o zbłądzeniu ani o wpływie jakichkolwiek czynników zewnętrznych. Jednak i w tej tragedii Sofoklesa pojęcie winy się ujawnia. Należy je tu rozumieć nie jako zbłądzenie, ale - szeroko - jako czyn niezgodny z poczuciem moralności. Tego określenia używają też postaci dramatu opisując działania, które w ich ocenie są naruszeniem obowiązujących zasad. Na przeciwległym biegunie tak pojmowanej winy leży nie tyle kara, co cierpienie (choć - oczywiście - cierpienie może być interpretowane...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT