Mamy na stronie: 30552 materiałów

Archetyp życia ludzkiego w tragicznym życiu Lebbroso

W pełni zgadzam się ze stwierdzeniem, że życie Lebbroso, bohatera opowiadania Gustawa Herlinga pt. „Wieża” to archetyp ludzkich losów. Powyższą tezę postaram się udowodnić odpowiednimi przykładami z lektury i z własnego doświadczenia.
Archetypy to pierwotne wzorce ukierunkowujące sposób myślenia, postrzegania i reagowania na sytuacje typowe.
Lebbroso na pierwszy rzut oka, nie można nazwać normalnym, przeciętnym człowiekiem. Od dziecka chorował na trąd. Nie wyglądał jak inni ludzie. Jego twarz była zniekształcona i zdeformowana. Mieszkał w zamknięciu wraz z siostrą, która jednak szybko odeszła. Był odizolowany od innych ludzi, aby chronić ich przed zagrożeniem zakażenia się trądem. W rzeczywistości był jednak normalnym mężczyzną, człowiekiem, jak każdy z nas.

Życie Lebbroso jest archetypem ludzkiego życia. Po pierwsze, dlatego, iż egzystencja każdego człowieka, ma swój określony cel. Lebbroso także znalazł sens swojego istnienia. Aby określić ten sens, musimy zastanowić się, co możemy zrobić nie tylko dla siebie, własnej przyjemności, ale także dla innych. Musi być to zajęcie, które wykonujemy z pasją, sprawiające nam ogromną satysfakcje i przyjemność.
Lebbroso na skutek braku zajęć i nadmiaru czasu odkrył w sobie zdolność doskonałej „komunikacji” z kwiatami. Na dużym klombie przed wieżą, hodował on rzadkie okazy kwiatów z nasion dzikich roślin rosnących na stokach Alp. Perfekcyjnie znał...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT