Mamy na stronie: 30552 materiałów

„Bogurodzica”- związek utworu z ideologią epoki i właściwości języków pieśni.

„Bogurodzica” to najstarsza polska pieśń religijna. Dwie pierwsze zwrotki to najstarsza część „Bogurodzicy”, pochodząca z I poł. XIIIw. Choć spisana została w początkach I poł. XVw. W późniejszym okresie utwór bardzo się rozrósł, gdyż dopisywano kolejne zwrotki. Popularność i wymowa utworu sprawiły, że uznano ją za pierwszy polski hymn narodowy. Autorstwo najstarszej części przypisuje się św. Wojciechowi. Treścią pierwszej strofy jest modlitwa do Matki Bożej o wstawiennictwo do Jej syna. W drugiej zwrotce podmiot zwraca się do Chrystusa, aby przez wzgląd na Jana Chrzciciela zapewnił ludziom pobożne, dostatnie życie na ziemi, zbawienie wieczne po śmierci.

Bardzo interesująca jest oprócz treści interpretacja pieśni. Poznajemy bowiem światopogląd człowieka średniowiecznego, którego charakteryzuje postawa teocentryzmu i ascetyzmu. „Bogurodzica” związana jest z ideologią epoki średniowiecza, w której powstała. Epokę tę cechuje uniwersalizm, teocentryzm, dwujęzyczność oraz anonimowość literatury. Teocentryzm to filozofia, która w centrum świata stawiała Boga, który go stworzył. Ludzie uznawali wyższość dóbr doczesnych, duchowych. Zjawiska przyrody interpretowano jako znaki od Boga. Dominowała także myśl o życiu...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT