Mamy na stronie: 30552 materiałów

Analiza mitu pt.: "Demeter i Persefona"

Jedną z najważniejszych i najczcigodniejszych bogiń w mitologii greckiej była Demeter, co oznacza: Gleba-Matka. Demeter była uosobieniem tej urodzajnej warstwy naszej planety, która, obsiana ziarnem daje życiodajny plon. Zdecydowanie była też jedną z bogiń najbardziej dobroczynnych. Grecy wierzyli, że to ona właśnie dała ludziom wszystkie zboża, a także drzewo figowe i mak, że właśnie ona stworzyła źródła i wodopoje, że właśnie ona opiekuje się osadami rolników, ich trzodami i polami. To ona stworzyła całą żyjącą przyrodę, była więc boginią tej ogromnej, tajemniczej mocy twórczej, która sprawia, że życie na Ziemi wciąż na nowo się odradza.

Demeter miała córkę Persefonę. Kiedyś zostawiła ją, bawiącą się z nimfami, nad brzegiem morza. Odchodząc, przestrzegła córkę, by nie zbierała narcyzów, kwiatów poświęconych bóstwom podziemnym. Początkowo Persefona posłusznie zbierała wszystkie śliczne kwiatki, a omijała narcyzy. Do czasu: "Wtem ziemia wydała kwiat, jakiego słońce nigdy nie widziało. Z jednego korzenia wyrastało sto głów, rozgorzałych złotem przykoronków, a karbowane brzegi białych płatków płonęły jasnym szkarłatem. Cudowna woń napełniła niebo, ziemię, przeniknęła do słonej głębiny morza, aż wszystkie nereidy podniosły się ze swych szmaragdowych łóżek i zawołały: Ach!” Persefona niewiele myśląc zerwała kwiat „Upiła się jego zapachem, oczy jej zaszły mgłą i ciemność...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT