Mamy na stronie: 30552 materiałów

Stoicka koncepcja człowieka

W starożytnych Atenach był  piękny portyk, ozdobiony malunkami przedstawiającymi upadek Troi. Zwał się Portykiem Malowanym, Stoa Poikile. Nauczających w nim filozofów nazywano stoikami, od słowa stoa właśnie.

Pierwszym stoarchą, czyli na dzisiejsze stosunki przełożywszy: kierownikiem szkoły był Zenon z Kition na Cyprze (ok.336 - 264 p.n.e.), lecz dopiero Chryzyp z anatolijskiej Cylicji (ok.280 - 206 p.n.e.) nadał naukom stoików charakter wskazań życiowych. "Gdyby nie było Chryzypa, nie byłoby Stoi" mawiano w uczonych kręgach starożytności. W późniejszych wiekach, z pewną domieszką platonizmu i arystotelizmu, filozofia stoicka stała się ulubionym światopoglądem elit rzymskich, czego pięknym przykładem są pisma Seneki czy Marka Aureliusza (cesarza - filozofa, który w ponurym mieście garnizonowym Carnuntum, na błotnistym brzegu Dunaju, nieopodal dzisiejszej Bratysławy, w czasie wolnym od bitew oraz potyczek, wykwintną greką pisał swoje Rozmyślania).

Szkoła stoicka powstała w III wieku p.n.e. i wyszła bezpośrednio z cynickiej: założyciel szkoły należał pierwotnie do cyników, zanim wytworzył własną teorię i założył własną szkołę. Stoicy uważali, że celem życia człowieka powinno być dążenie do cnoty. Cnota - mówili - to harmonia z uniwersalną naturą, siłą, boskiej opatrzności ukrytą pod postacią Losu i kierującą wszelkim istnieniem. Rozum i doświadczenie pomagają odkryć nam drogę do tej harmonii,...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT