Mamy na stronie: 30552 materiałów

Wiersz W. Szymborskiej "Sto pociech" jako poetycki komentarz do myśli filozoficznej antyku

„Sto pociech” jako poetycki komentarz do myśli filozoficznej antyku

Przedmiotem moich rozważań jest jeden z utworów Wisławy Szymborskiej. Gdy autorka pracowała w redakcji Życia Literackiego, ukazał się jej Tomik poezji o tym samym tytule, co omawiany przeze mnie, znajdujący się w nim, wiersz. Poemat ten poświęcony jest człowiekowi-jego pragnieniom i dotychczasowym osiągnięciom. W swojej pracy postaram się udowodnić, ze wiersz „Sto pociech” jest poetyckim komentarzem do myśli filozoficznej antyku, a dokładnie zaś- do filozofii sokratejskiej.
Tytuł wiersza ma znaczenie metaforyczne. Można go zinterpretować w następujący sposób, iż odwołuje się on do frazeologizmu: mieć z kogoś sto pociech, czyli mieć same kłopoty. Szymborska już na początku zaznacza, że ludzie nie są istotami doskonałymi. Człowiek jest omylny i często może sprawić wiele problemów- nie tylko sobie, ale również swojemu otoczeniu.
W kolejnym argumencie pragnę zwrócić uwagę na to, że wiersz rozpoczyna się słowami „Zachciało mu się szczęścia, Zachciało mu się prawdy, Zachciało mu się wieczności, Patrzcie go!”, gdzie autorka ujawnia adresata wiersza. Występuje tutaj anafora szczęścia, prawdy i wieczności. W ten sposób Szymborska próbuje zwrócić uwagę odbiorcy na to, że człowiek chce dla siebie wszystkiego, co najlepsze. Zwykły śmiertelnik uważa się za istotę najmądrzejszą i najdoskonalszą, dlatego też zachciało mu się szczęścia- nie...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT