Mamy na stronie: 30552 materiałów

Symbol jako synteza, przeciwstawienie sztuki analitycznej...

Symbol jako synteza, przeciwstawienie sztuki analitycznej... W epoce neoromantyzmu, stanowiacej zaprzeczenie wszelkich idei i tendencji pozytywistycznych wyksztalcily sie wsród artystów nowe poglady na temat sztuki i zadan jakie powinna sobie ona stawiac. O sztuce i jej znaczeniu pisali m.in. Przybyszewski (w artykule Confiteor ) i Przesmycki ( Pro arte ). Ci i inni autorzy manifestów odrzucali dotychczasowa dydaktyczna i patriotyczna funkcje sztuki, zaangazowanej w zycie narodu i wychowujacej czytelników. Od tej pory sztuka stala sie celem samym w sobie. Przestala sluzyc konkretnym ideom. Wyraznie podkreslano jej wyjatkowosc, wyniesiono ja niemal na piedestal. Pod koniec XIX wieku pojawily sie nowe kierunki w sztuce takie jak impresjonizm, sztuka secesyjna czy symbolizm. Ten ostatni jak sie pózniej okazalo, mial najwiekszy wplyw na literature mlodopolska. Sztuka wielka, sztuka istotna, sztuka niesmiertelna byla i jest zawsze symboliczna - tak napisal w jednym ze swoich artykulów programowych Zenon Przesmycki. Co wówczas rozumiano pod pojeciem symbolizm? U podstaw tego kierunku lezalo przekonanie, ze swiat materialny nie jest w pelni poznawalny i pewnych jego elementów takich jak np. wiecznosc czy duchowosc nie mozna odkryc za pomoca rozumu czy zmyslów. Dlatego literatura tego typu starala sie sugerowac znaczenia i uczucia, które trudno wyrazic. Do tego celu wykorzystano symbol. Symbol byl zawsze wieloznaczny, zawieral element niedopowiedzenia i mozna go bylo w rózny...
Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT