Mamy na stronie: 30552 materiałów

czarne dziury + kwazary + powstanie galaktyki

W 1916 roku Albert Einstein opublikował ogólna teorię względności. Teoria ta uwzględnia pewna klasę obiektów znajdujących się we wszechświecie, z których pola grawitacyjnego nie może uwolnić się nic, nawet światło. Einstein nazwał je ciemnymi gwiazdami i... sam nie wierzył w ich istnienie. Jednak racja była po stronie teorii.
Ale czym są naprawdę obiekty, znane dziś pod nazwą czarne dziury. Otóż czarne dziury są ostatnim stadium ewolucyjnym gwiazd o dużych masach. Większych niż 10 mas Słońc. W czasie swojego życia gwiazdy te świecą kosztem energii wyprodukowanej w ich wnętrzach wskutek spalania kolejno coraz to cięższych pierwiastków: wodoru, helu, węgla, tlenu itd., aż do wytworzenia jądra zbudowanego z żelaza. Gdy temperatura w takim jądrze osiągnie kilka miliardów kelwinów i rozpada się ono (na hel i neutrony), w ułamku sekundy centralne części gwiazdy zapadają się pod wpływem grawitacji. Jeśli w tym czasie masa jądra wynosi około 1,4-3 mas Słońca, proces ten (tzw. kalops grawitacyjny) trwa do momentu, gdy ciśnienie zdegenerowanego gazu neutronowego zrównoważy siłę grawitacji jądra. Powstaje wtedy bardzo gęsta, mała – o promieniu około 10 kilometrów – gwiazda neutronowa. jeśli jednak masa jądra jest większa, nic nie może zahamować tego zapadania: ani ciśnienie zdegenerowanego gazu elektronów (jak to się dzieje w przypadku białych karłów), ani nawet ciśnienie zdegenerowanego gazu neutronów. W końcu...
Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT