Mamy na stronie: 30552 materiałów

Lunety i Mikroskopy

W przypadku lunet za  pomocą soczewki skupiającej o f około 30cm, ustawionej na lewym końcu naszej ławy optycznej, otrzymamy o 30cm. dalej na prawo- zmniejszony, odwrócony obraz oddalonego przedmiotu- może nim być nawet Księżyc. Soczewka nazywa się "obiektywem", ponieważ jest zwrócona do obiektu. Ten mały obraz obserwujemy, tak jak przez lupę, przez drugą powiększającą soczewkę skupiającą o f około 12cm, która jest oddalona na prawo od matówki na taką samą odległość. Nazywa się ona okularem, ponieważ jest najbliższa oka. Prawe ognisko obiektywu i lewy "okular" pokrywają się. Obraz pozostaje odwrócony.

Przy obserwacjach nieba nie przeszkadza to: stąd nazwa "luneta astronomiczna" lub "luneta niebieska".

Jako pierwszy opisał ją Johannes Kepler w 1611 r., zbudował zaś ją Ch.Scheiner w 1615r. Dlatego też nazywa się ją również lunetą Keplera. Jeśli zbudujemy lunetę z dwóch rur tekturowych (ikular przesuwany wraz z wsuniętą rurą)- odpada matówka. Przy zastosowaniu obiektywu o ogniskowej +100cm (szkło okularowe o D równym +1 dioprii; D jest stosowaną przez optyków liczbą określoną jako odwrotność ogniskowej mierzonej w metrach) duża rura powinna mieć długość co najmniej 1m. Soczewka okularowa we wsuwanej rurze powinna mieć ogniskową nie mniejszą niż 4cm.

Na Ziemi używa się lunety ziemskiej o prostym obrazie, w owym bowiem przypadku można by było dostać pomieszania zmysłów.

Wyjście jest proste: trzeba...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT