Mamy na stronie: 30552 materiałów

Magnetyki

Już w starożytności znana była własność jednego z gatunków rudy żelaznej, zwanego magnetytem Fe3O4, polegająca na przyciąganiu kawałków stali. Zjawisko to nazwano magnetyzmem, a bryłkę rudy posiadającą opisane własności - magnesem naturalnym.

Pocieranie pręta z twardej stali ( stal twarda posiada znaczną zawartość węgla a miękka małą) jednym z biegunów magnesu w jednym kierunku nadaje mu również własności magnetyczne. Powstaje w ten sposób trwały magnes sztuczny.

Zdolność przyciągania magnesu jest największa na dwóch jego końcach, zwanych biegunami, natomiast im bliżej środka magnesu, tym jego przyciąganie jest słabsze.

Zawieszając lekki magnes na cienkiej elastycznej nitce, można stwierdzić, że zwraca się on zawsze jednym biegunem w kierunku północnym, a drugim – w kierunku południowym. Biegun wskazujący północ nazywa się dodatnim lub północnym i oznaczany jest literą N, natomiast przeciwny biegun – ujemny lub południowy, oznaczany literą S.

Własności magnetyczne ciał posiadają poza twardą stalą również i inne metale i stopy. Na przykład pręt ze stali miękkiej zetknięty z jednym z biegunów magnesu, staje się także magnesem, przyciągając drugim swym końcem opiłki stalowe. Własności magnetyczne stali miękkiej zanikają jednak po odsunięciu jej od magnesu trwałego.

Zjawisko to, zwane magnesowaniem przez indukcje, tłumaczymy powstawaniem w zbliżonej do magnesu części pręta stalowego – bieguna...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT