Mamy na stronie: 30552 materiałów

Zjawisko fotoelektryczne

Zjawisko fotoelektryczne odkryli niezależnie od siebie Heinrich Herz (1887) oraz Hallwachs (1888). Niemiecki fizyk Max Planck w swoich pracach dotyczących promieniowania ciała doskonale czarnego*, prowadzonych w 1900r., założył, że promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane jest porcjami, czyli kwantami- (dziś zwanymi FOTONAMI), a energia takiej porcji promieniowania jest proporcjonalna do jego częstotliwości: E ~ v.
Planck wyprowadził pojęcie energii kwantu opisanej wzorem:
E = h n
h- stała Plancka 6,6 x 10-34 Js [kg m2 s –1]
n- częstotliwość
A. Einstein przyjmując za podstawę korpuskularną teorię światła autorstwa Newtona i wyżej wymieniony postulat Plancka, podał wyjaśnienie zjawiska fotoelektrycznego (w 1905r.).
Einstein, podobnie jak wcześniej Planck, założył, że światło rozchodzi się w postaci elementarnych kwantów. Kwanty te nazwał fotonami i przypisał im własności cząstek, takie jak energia i pęd, przy czym założył, że masa spoczynkowa fotonu jest równa
zeru, jego energia E= h n, a ich pęd p=

gdzie C- prędkość światła 3x108 m/s .
Hipoteza Einsteina udowodniła dualną naturę światła. Przykładem tej dwoistości jest to, iż w zjawisku dyfrakcji i interferencji światło zachowuje się, jak fala, a w zjawisku fotoelektryczności, jak strumień cząstek. Warto zaznaczyć, że światło w każdym zjawisku może być opisane jako wiązka fotonów. Jeżeli fotonów jest bardzo wiele, to światło traktuje się jako falę....
Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT