Próby zjednoczenia państwa Polskiego (od monarchii Henryków Śląskich do Władysława Łokietka)

Na początku XIII wieku rozeszła się wieść o znalezieniu złota na Śląsku. Ta dotychczas nieznana dzielnica Polski, niczym nie wyróżniająca się spośród innych stała się terenem masowej kolonizacji, popieranej i organizowanej przez książąt wrocławskich, głównie przez Henryka I Brodatego. Na Śląsku wprowadzono porządek, który charakteryzował się m.in. nową jakością społeczną: gminami samorządowymi. Miasta – Wrocław, Opole, Głogów- działały od dawna. Teraz jednak zaczęły powstawać na wsi i w mieście gminy, które opierając się na prawie niemieckim posiadały dziedziczne działki ziemi, samorząd rozstrzygający sprawy cywilne, głównie gospodarcze i wreszcie- stosowały w swej działalności pieniądz. Nowy model życia nie był udziałem jedynie przybyszów. Na prawie niemieckim lokowano również osadników miejscowych. Dzięki nowym możliwościom gospodarczym Śląsk zaczął grać dużą rolę dominującą w polityce całego kraju. Wnuk Władysława Wygnańca, Henryk Brodaty, umiejętną polityką skupił w swym ręku- oprócz dzielnicowego Wrocławia- znaczną część ziem polskich, zdobywając zwierzchnictwo nad Raciborzem, południową Wielkopolską i Krakowem. Terytoria te przejął następnie syn księcia- Henryk Pobożny, który dążył do zjednoczenia ziem polskich. Najazd mongolski i zniszczenia Śląska oraz śmierć Henryka przekreśliły możliwość odrodzenia państwa. Wydarzenia te miały jednak skutki bardziej szersze....

Uzyskaj pełny dostęp!

Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl

Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:

Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT