Mamy na stronie: 30552 materiałów

bizancjumhistoriaantykpaństwo

Wszystko o cesarstwie bizantyjskim

Bizancjum, nazwa wschodniej części cesarstwa rzymskiego, obejmującej prawie cały Półwysep Bałkański, Azję Mniejszą, Syrię i Egipt. Stolicą był Konstantynopol (obecnie Stambuł), zbudowany na miejscu dawnej kolonii greckiej – Bizancjum. Proces podziału cesarstwa rzymskiego na dwie części rozpoczął się za cesarza Dioklecjana. Sprzyjało mu pogłębienie różnic między zachodnią (łacińską) a wschodnią (grecką) częścią imperium. W 330 r. cesarz Konstantyn Wielki uczynił Konstantynopol drugą stolicą i zrównał w prawach z Rzymem. W 395 r. cesarz Teodozjusz I Wielki podzielił rządy w imperium rzymskim między dwóch synów. Panowanie w części wschodniej otrzymał Arkadiusz, w zachodniej - Honoriusz. Miały one stanowić jedną całość, lecz prowadziły odrębną politykę. W V w. cesarstwo wschodniorzymskie, mimo ostrych konfliktów wewnętrznych, dzięki lepiej rozwiniętej gospodarce, większej sile militarnej i działaniom dyplomacji, potrafiło powstrzymać ataki barbarzyńców, które w 476 r. doprowadziły do upadku cesarstwa zachodniorzymskiego.


Odbudowy cesarstwa rzymskiego w dawnych granicach podjął się cesarz wschodniorzymski (biznatyjski) Justynian I Wielki; wojska rzymskie pod wodzą Belizariusza opanowały w 533 r. Afrykę, a w latach 536 – 555 po ciężkich walkach zajęły Italię; po 540 r. utworzono zarząd wojskowy Italii, z siedzibą w Rawennie. Pod władzę rzymską wróciła też pd. Hiszpania. Zdobycze Justyniana...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT