Mamy na stronie: 30552 materiałów

miastowieśproletariatklasaczłowiek

Motyw proletariatu miejskiego i wiejskiego na przykładzie wybranych utworów

W XIX w. w dobie rozwoju przemysłu, technologii i urbanizacji miast powstawała nowa warstwa społeczna-proletariat. Ludzie Ci byli skazani na wegetatywne życie, wyzysk pracodawców, biedotę. Była to najniższa klasa społeczna. Nie mogąc znaleźć swojego miejsca w nowym społeczeństwie bogatych szlachciców i inteligencji ludzie z proletariatu stali się częstokroć odczłowieczeni, pozbawieni jakichkolwiek uczuć. Warunki w jakich przyszło im żyć zmuszały ich do walki o przeżycie. Zimno i choroby sprawiały, iż ludzie ci byli często okaleczeni , umierali w samotności nie doznając nigdy uroków normalnego życia. Od powstania proletariatu w epoce Pozytywizmu pisarze w każdej następnej epoce podejmowali ten jakże ważny dla społeczeństwa problem. W Pozytywiźmie problemy najniższej klasy społecznej opisywał Bolesław Prus w "Lalce" i "Powracającej fali" a także Maria Konopnicka w "Dymie". W kolejnej epoce - Młodej Polsce proletariat opisał Stefan Żeromski w "Ludziach bezdomnych". W Dwudziestoleciu Międzywojennym problem ten zaznaczył się w twórczości Stefana Żeromskiego w "Przedwiośniu" oraz u Zofii Nałkowskiej w "Granicy".

W początkowej fazie powstawania proletariatu pisarze zwracali uwagę na wyzysk najuboższej warstwy społeczeństwa a także na nieodpowiednie warunki pracy, które częstokroć prowadziły do trwałego kalectwa.

W " Powracającej fali" Bolesław Prus krytykuje ludzi bogatych, wpływowych, pracodawców, którzy nie...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT

Powiązane artykuły w naszych serwisach: