Mamy na stronie: 30552 materiałów

Przykłady zakłamania w Weselu S. Wyspiańskiego i w Moralności pani Dulskiej G. Zapolskiej

Geneza Moralności pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej wiąże się ze stale podejmowanym przez autorkę wątkiem mieszczańskiej obłudy oraz jej uwarunkowań i konsekwencji. Głównym wątkiem dramatu jest krytyczna i zmierzająca do wszechstronności analiza mieszczaństwa. Najwięcej uwagi poświęciła pisarka moralnej obłudzie, zakłamaniu, charakterystycznym dla przedstawicieli tej klasy. Wskazywała, że zło nie leży w naturze ludzkiej, lecz w warunkach, w jakich zmuszeni są żyć Dulscy.

Akcja rozgrywa się w saloniku Dulskich, zapełnionym solidnymi meblami i ozdobionym obrazami w złoconych ramach, sztucznymi palmami, fotografiami porozkładanymi na stoikach. Jest to wnętrze mało indywidualne, a nawet szablonowe, takie, jakich setki można było zobaczyć w domach mieszczańskich. Z tym solidnym wnętrzem kontrastuje niechlujny wygląd gospodyni. Gdy Dulska zjawia się rano w salonie, człapie w przydeptanych pantoflach, poranny strój jest niedbały, szlafrok brudny, a halka podarta. To kontrast, który daje sporo do myślenia: salonik urządzony jest na pokaz. Filozofia Dulskiej sprowadza się do tezy, że dla ludzi, na zewnątrz, trzeba się prezentować najkorzystniej. To, co się dzieje w domu, bez świadków, to zupełnie inna sprawa. Jest to gra pozorów: inne słowa, inne czyny i inny strój dla obcych, inne dla swoich.

Pani Dulska stosuje różne kryteria moralne wobec samych zjawisk. Wymawia mieszkanie lokatorce, która próbowała popełnić samobójstwo...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT