Charakterystyka koloryzmu, konstrktywizmu i formizmu

KOLORYZM
Tendencja w malarstwie polegająca na akcentowaniu koloru w kompozycji malarskiej przy jednoczesnym osłabieniu znaczenia formy i linii. Koloryzm wystąpił po raz pierwszy w twórczości impresjonistów, następnie w kierunkach postimpresjonistycznych. Koloryzm polski, kierunek w malarstwie polskim lat 30. XX w., reprezentowany głównie przez ugrupowania: kapistów, Jednoróg, Zwornik i Pryzmat. Charakteryzuje go akcentowanie koloru w kompozycji malarskiej oraz traktowanie obrazu jako "rozmazanej powierzchni płótna". Dominująca tematyka to pejzaż, martwa natura i studium portretowe.
FORMIZM
W Polsce ekspresjonizm reprezentowany był przez formistów (A. Pronaszko, Z. Pronaszko, F. Czyżewski, A. Zamoyski, L. Chwistek, K. Winkler, St.I. Witkiewicz i inni). Artyści ci uprawiali sztukę silnie zrytmizowaną, wynikającą z wyobraźni konstrukcyjnej. Formalnie najbardziej byli zbliżeni do futurystów (futuryzm). Wywarli długotrwały wpływ na malarstwo polskie XX w.

KONSTRUKTYWIZM
Kierunek w rosyjskiej sztuce nowoczesnej, rozwijający się w latach 1913-1925 zwłaszcza w dziedzinie rzeźby, obejmujący twórczość takich artystów, jak: W.J. Tatlin, A.M. Rodczenko, El Lissitzky, N. Gabo, A. Pevsner. Twórcy ci pomijając funkcję dzieła sztuki eksponowali jego konstrukcję oraz materiały stosowane w przemyśle (mosiądz, stal, szkło) montowane tak, aby obiekt przypominał maszynę. Termin konstruktywizm został po raz pierwszy użyty przez Tatlina, a najbardziej...

Uzyskaj pełny dostęp!

Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl

Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:

Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT