Mamy na stronie: 30552 materiałów

Idealizacja utraconej ojczyzny w "Panu Tadeuszu" A. Mickiewicza

autor "Pana Tadeusza", Adam Mickiewicz przyszedł na świat w 1798 roku w miejscowości zwanej Nowogródkiem. Pochodził z rodziny drobnoszlacheckiej. W 1824 roku został skazany na zesłanie w głąb Rosji i na zawsze musiał opuścić Litwę. Poeta-wygnaniec tęsknił za „krajem lat dziecinnych” i ubolewał nad upadkiem powstania listopadowego, w którym nie wziął udziału. Uczucie tęsknoty za ojczyzną doprowadziło do tego, że Mickiewicz w latach 1832-1834 napisał utwór pt. „Pan Tadeusz”. Z początku miała to być sielanka sentymentalna, jednak później dzieło to rozrosło się do rozmiarów epopei, epopei narodowej, w której poeta ukazał obraz ojczyzny wyidealizowanej.
Idealizacja rodzinnej ziemi autora przedstawiona została w wielu płaszczyznach. Pierwszą z nich jest przywiązanie do tradycji i sposób zachowania szlachty. Ta warstwa społeczna odchodzi w przeszłość stąd tak częste używanie przymiotnika „ostatni”. Szlachta polska  nie była jednak warstwą jednolitą. Ponad wszystkimi grupami była postawiona magnateria, której reprezentantami byli Stolnik Horeszko i Hrabia. Mieli oni swoje wady i zalety. Stolnik był pyszny, dumny, fałszywy wobec Jacka Soplicy, ale zarazem „popierał trzeciego maja”. Hrabia był romantykiem, chwalącym obce stroje, tradycje, sztukę i naturę. Kiedy jednak trzeba było wykazać się odwagą i poświęceniem dla kraju, wstąpił do Legionów Dąbrowskiego i był gotów służyć ojczyźnie życiem i majątkiem. Do armii...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT