Mamy na stronie: 30552 materiałów

Pan Tadeusz - idylliczny obraz świata w i jego funkcja w świetle „Epilogu”

Pan Tadeusz” powstał w  latach 1832-1834, a więc w okresie tuż popowstaniowym, kiedy klęska pogłębiła rozpacz wielu Polaków. Doprowadziła do podziału wśród emigracji i ogólnego zwątpienia w sens walki. Zamierzeniem Adama Mickiewicza było złagodzenie panującego wśród polskich emigrantów uczucia bólu i żalu poprzez ukazanie optymistycznej wizji ojczyzny. Jego dzieło miało „przenosić (...) duszę utęsknioną” do „kraju lat dziecinnych” - sielskiej, błogiej i spokojnej krainy zapamiętanej z czasów młodości poety. Dlatego w „Panu Tadeuszu” ukazano cichy, malowniczy zakątek Litwy, ostoję polskości i prostoty życia, miejsce gdzie żyje się według szlacheckich obyczajów, które nie jest jeszcze skażone klęską powstania. Panujący w utworze klimat jest pogodny i ciepły. Życie w Soplicowie toczy się zgodnie z odwiecznym rytmem przyrody, nie jest zakłócone przez siły „z zewnątrz” - walki, zabójstwa, grabieże (wyjątek stanowi napaść Rosjan na posiadłość Horeszki i zajazd Soplicowo). Mieszkańcy utrzymują między sobą przyjazne, zgodne stosunki sąsiedzkie (tylko Gerwazy chowa do Sopliców urazę za śmierć Stolnika), organizując wspólne polowania na grubego lub małego zwierza, wyprawy do lasu, uczty. Soplicowska społeczność jawi się jako wielka rodzina, w której każdy ma swoje miejsce i każdy jest niezbędny. Panuje w niej określona hierarchia, widoczna choćby w zasiadaniu do stołu czy w drodze powrotnej z lasu, gdy...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT