Mamy na stronie: 30552 materiałów

"Antygona" Sofoklesa jako tragedia racji.

Jednym z istotnych elementów tragedii greckiej jest tragizm. Polega on na ukazaniu nierozwiązywalnego konfliktu: starcia jednostki z przerastającą ją siłą wyższą (fatum, bogiem, ideą). Zderzenie sprzecznych racji nieuchronnie prowadzi do katastrofy i klęski jednostki, co z kolei jest podstawą do tzw. katharsis - oczyszczenia z uczuć litości i trwogi, pobudzającego widza do podziwu i współ odczuwania z bohaterem. Niezbędnym elementem konfliktu tragicznego jest dojście przez bohatera do samowiedzy o swym losie (chwila, kiedy rozpoznaje on swoje przeznaczenie).
Najwybitniejszym przedstawicielem tragedii greckiej jest Sofokles. Napisał 120 dramatów, z których zachowało się zaledwie kilka. Jako nowator teatru wprowadził na scenę trzeciego aktora i dekoracje, oraz przede wszystkim wzbogacił tragedię i jej stronę psychologiczną.
Najwspanialszym utworem Sofoklesa jest „Antygona”, zwana chlubą teatru greckiego.

Dla lepszego zrozumienia losów Antygony należy poznać losy Edypa i związanego z tą postacią mitu Labdakidów. Antygona jest bowiem córką Edypa. Otóż królowi Teb, Lajosowi, wyrocznia przepowiedziała, że z woli bogów zginie z ręki własnego syna, a ten poślubi własną matkę, Jokastę. Gdy Lajosowi i Jokaście urodził się syn, okaleczyli mu nogi i porzucili w górach. Chłopczyka znaleźli pasterze, nadali mu imię Edyp i zanieśli do bezdzietnej królowej Koryntu. Gdy Edyp dorósł, wyruszył do Delf, by u wyroczni poznać imiona...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT