Mamy na stronie: 30552 materiałów

Gombrowicz - “wielkim poetą był” - problematyka “Ferdydurke”

Witold Gombrowicz (1904-1969) debiutował zbiorem opowiadań „Pamiętnik z okresu dojrzewania” (1933). Następnym jego utworem, powieścią „Ferdydurke” ugruntował swoją znaczącą, ale jednocześnie zawsze budzącą kontrowersje pozycje prozaika, który z ironią i parodystycznym dystansem przedstawiał fałszywe, jego zdaniem, wzory moralne, społeczne i narodowe. Mówił, że nie chce być Polakiem, chce być Gombrowiczem. Opuścił Polskę przed II wojną światową. Mieszkał w Argentynie. Po przerwie zaczyna drukować swoje utwory, jednak w Polsce „Ferdydurke” wychodzi dopiero w latach pięćdziesiątych z powodu cenzury.

Świat w utworze przedstawiony jest jako projekcja wyobraźni bohatera, zdarzenia dzieją się w „głowie” postaci. Tematem utworu, jego głównym zagadnieniem jest ukazanie człowieka w kulturze. Jest to element zagadnienia antropologii filozoficznej, która rozpatruje człowieka jako istotę społeczną. W utworze sam autor wykłada swoje poglądy. Głównym problemem „Ferdydurke” jest problem formy. Nie ma ucieczki od formy jak tylko w inną formę – mówi Witold Gombrowicz. W półśnie bohatera pojawia się profesor Pimko – superbelfer. Józio trafia do szkoły, popada w formę szkoły. Profesor Pimko nie przyjmuje do wiadomości, że jego uczniowie chcą podkreślić swoją dojrzałość, manifestowaną przez przekleństwa, wulgarne dowcipy itp. Bez względu na to, co robią, Pimko udowadnia, że są skromni i niewinni. Przemawia językiem, jakim...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT