Mamy na stronie: 30552 materiałów

"Tango" - uniwersalna problematyka ukryta pod maską błazeńskiej groteski

Sławomir Mrożek to -  obok Tadeusza Różewicza - najwybitniejszy przedstawiciel polskiej dramaturgii współczesnej. Jego utwór, "Tango", w ciągu kilku lat zrobił światową karierę, do dziś jest wystawiany na wielu scenach świata. Gdzie szukać przyczyn tego zjawiska?
Na pierwszy rzut oka to dramat rodzinny - znany od dawna w literaturze polskiej i obcej. Reprezentantami najstarszego pokolenia są babka Eugenia i wuj Eugeniusz. Pokolenie średnie to Stomil - awangardowy artysta - eksperymentator, i jego żona Eleonora. Są oni "burzycielami" tradycji i wszelkich norm moralnych. Artur ich syn i narzeczony Ali - student medycyny i filozofii - reprezentuje młode pokolenie. Jest on jedyną postacią noszącą znamiona tragizmu. Osobliwość zaprezentowanej w "Tangu" rodziny polega na tym, że autor przedstawia ją w konwencji groteskowego, komicznego przerysowania - najwyraźniej ośmieszającej deformacji podlegają Stomilowie.

Mieszczański salon Stomilów staje się areną starcia Artura z przedstawicielem starszego pokolenia. Możemy zauważyć przewrotny komizm i groteskowość sytuacji: obrońcą tradycji i moralnego ładu jest człowiek młody; natomiast babcia Eugenia, wujek, a przede wszystkim Stomilowie - w sposób błazeńsko groteskowy demonstrują swobodę obyczajową, antymieszczańską "postępowość" przy kompletnym zaniku woli i stagnacji. Babcia Eugenia to nie dostojna, otoczona szacunkiem matrona - gra w karty, klnie jak szewc, pije wódkę, jest...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT