Mamy na stronie: 30552 materiałów

„Zgrzebna” poezja Tadeusza Różewicza jako jedynie możliwa reakcja na doświadczenia wojny

Tadeusz Różewicz należy do  pokolenia Kolumbów. Urodził się 9 X 1921 roku w Radomsku. Za swój faktyczny poetycki debiut uważa tomik „Niepokój”. Zwrócił on od razu uwagę krytyków literackich swą odmiennością na tle ówczesnej poezji wyrosłej z doświadczeń wojenno - okupacyjnych. Porażone ich ciężarem świadomość, poczucie obcości wśród żyjących, a zarazem dążenie do wyzwolenia się od obsesyjnych wspomnień i lęków do odbudowy elementarnych wartości ludzkich znalazły w tym tomie formę prostą i powściągliwą, wręcz zgrzebną i wyzbytą wszelkiej ozdobności i metaforyki.

„Dola”
Dzięki znajdującej się pod tytułem dedykacji Różewicz osiąga to, że czytelnik wie, że opisywany człowiek jest postacią autentyczną, historyczną. W samym wierszu posługując się środkami stylistycznymi nadaje partyzantowi wymiar uniwersalny. Przedmiotem opisu jest partyzant, kapral Smukły. Leży on pod lasem i nikt go nie pogrzebał (bo było to zakazane pod karą śmierci) „niech tam gnije ścierwo bandyty”. Autor opowiada się po stronie ofiary. Zawraca uwagę na bezduszność ludzi, którzy go zabili i zakazali grzebać. Motyw ten przywodzi na myśl „Antygonę” Sofoklesa. Tam złamała zakaz Antygona, a tu ziemia, która zapadła się pod jego ciężarem. I tylko ona niejako okazała mu współczucie.

Z czasem krąg problemów poruszanych przez Różewicza poszerzył się. W swojej twórczości podejmował on nadal temat kryzysu wartości, ale stawiał...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT