Mamy na stronie: 30552 materiałów

cytatbaczyńskiwielkiestaredrzewo

Analiza myśli Baczyńskiego "Byłeś jak wielkie, stare drzewo..."

Krzysztof Kamil Baczyński napisał wiersz „Byłeś jak wielkie, stare drzewo...”
w kwietniu 1943 roku, w miesiącu, w którym wybuchło powstanie w getcie warszawskim. Utwór składa się z sześciu strof cztero- i trzech dwuwersowych. Rymy w większości niedokładne, w pierwszych dwóch zwrotkach okalające - abba, w trzech kolejnych ab i w czterech ostatnich krzyżowe – abab. Układ ten nadaje wierszowi regularności, a krótsze strofy pozwalają na wyróżnienie wybranych przez poetę myśli. Pierwsze dwa wersy to apostrofa, wezwanie do narodu polskiego. Przeważające środki stylistyczne to porównania:
„Byłeś jak wielkie, stare drzewo,
narodzie mój jak dąb zuchwały,
(..)
jak drzewo wiary, mocy, gniewu...”

„(...) I oto stanął sam, odarty,
jak martwa chmura za kratami...”

„(...)w miłości swojej - jak pień twardy...”

„(...)I zmartwychwstaniesz jak Bóg z grobu...”
oraz powtórzenia (w drugiej, trzeciej, czwartej i piątej strofie znajdują się słowa „jęli ci”).
Baczyński porównuje naród polski do starego dębu, który od wieków stoi nieugięty, który przetrwał mimo wszelkich przeciwności losu. Dęby to najstarsze drzewa w Polsce są symbolem siły i długowieczności. Najstarsze z nich pamiętają czasy powstania naszej ojczyzny, czasy jej świetności, wielkie bitwy, które stoczyli Polacy, a także partyzantów, którzy lasy na czas walki ustanowili swoim domem. Jednak historia wystawia Polskę na kolejne próby. Pojawiły się istoty, które chcą ją za...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT