Mamy na stronie: 30552 materiałów

Samotność ginących. Omów na podstawie analizy i interpretacji

Wiersz ten został zamieszczony  w tomie "Ocalenie", wydanym w 1945 roku. Jest, więc, jak wszystkie utwory w tym zbiorze, refleksją, do której przyczyniła się wojna pełna różnorakich ludzkich zachowań, postaw, nieoczekiwanie groźnych zjawisk i powszechności życia pomimo jej okrutnego działania. Według niego celem poezji jest przekazywanie, utrwalanie prawd moralnych; a jeżeli te prawdy upadną - to bunt.
Wiersz ten Miłosz napisał w 1943 roku, w czasie, kiedy Niemcy Przeprowadzali likwidację getta warszawskiego.

Tematem wiersza Jest ludzka, niezawiniona śmierć. Wykonanie wyroku na CZŁOWIEKU, który występował o zachowanie ludzkiej godności, gdy przez faszystę "nadczłowieka", to, co ludzkie było brutalnie niszczone. Analizę wiersza należałoby rozpocząć od strofy trzeciej, gdyż w niej wyjaśniona jest jego geneza, tytuł i znacznie. O retrospektywnym charakterze dwu pierwszych strof świadczy wypowiedź zawarta w pierwszym wersie strofy trzeciej - "wspomniałem", a więc wydobywa coś z pamięci, coś, co kiedyś już doświadczył i przeżył.

Tą tragedię, która wspomina jest rozgrywająca się między 19.04 a 16.05.1943 r. Likwidacja getta warszawskiego. Wykonano wówczas wyrok na ludziach bez winy, a tuz obok, na Placu Krasińskich kręciła się karuzela. Trudno powiedzieć czy w takt skocznej muzyki wzlatywali pod niebo niemieccy żołdacy wraz ze swoimi damami, czy też była to ludność Warszawy. Fakt pozostaje faktem, że w obliczu...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT