Mamy na stronie: 30552 materiałów

Dramat Gombrowicza “Operetka” jako wyzwanie wobec tradycji.

Po „Iwonie, księżniczce Burgunda” i „Ślubie”, „Operetka” jest trzecim i ostatnim utworem scenicznym w dorobku autora „Ferdydurke”. Na inscenizacje powojennych dramatów Gombrowicza polskie dramaty czekały aż do lat 70. (polityka kulturalna PRL – u).

Obok utworów Różewicza i Mrożka „Operetka” sytuuje się w kręgu najbardziej oryginalnych i nowatorskich zjawisk we współczesnej dramaturgii. Utwór charakteryzuje odległy od tradycyjnego sposób budowania akcji dramatu – brakuje związków przyczynowo – skutkowych między poszczególnymi elementami fabuły oraz realistycznej – z punktu widzenia psychologicznego – motywacji poczynań postaci scenicznych. Fabułę wyznacza kilka zdarzeń:
- Rywalizacja barona Firuleta i hrabiego Szarma o zdobycie względów Albertynki;
- Intryga Szarma nasyłającego na Albertynkę złodziejaszków – „dotknięta” przez jednego z nich zaczyna odczuwać pragnienie „nagości”;
- „lokajstwo” pod wodzą Hufnagla dokonuje rewolucyjnego przewrotu na zamku w księstwie Himalaj, w wyniku czego następuje zburzenie starego układu, zdarcie masek i póz – postacie odkrywają swoje prawdziwe oblicza;
- scena finałowa: przy dźwiękach zwycięskiej muzyki triumfuje nagość – odnajduje się zagubiona uprzednio Albertynka, powstaje z trumny zupełnie naga, wyzwolona z formy stroju, zwycięsko prawdziwa, autentyczna.
Bohaterowie to postacie arystokratów (książe i księżna Himalaj, baron Firulet, hrabia Szarm) i reprezentanci „warstw niższych”...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT