Mamy na stronie: 30552 materiałów

Charakterystyka Skamandra

Była to grupa poetycka istniejąca od roku 1918 stanowiła zbiór silnych indywidualności poetyckich, złączonych wspólnotą myślenia poetyckiego i przyjaźnią. Ich programem była "bezprogramowość". W skład tej grupy wchodzili: Julian Tuwim, Jan Lechoń, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński oraz sympatyzująca ze Skamandrem Maria Pawlikowska - Jasnorzewska.

Julian Tuwim był czołowym reprezentantem Skamandra. W pierwszym okresie swej twórczości najpełniej realizował - nigdy nie wyrażone w formie progamu - założenia tej grupy. Głosił więc optymizm, wprowadził do poezji obrazy miasta w jego codziennym życiu. Stworzył nowego bohatera - mieszkańca miasta, żyjącego jego sprawami. Upodobnił poezję do żywej, potocznej wypowiedzi, używając zwyklego, prostego słownictwa i składni. W pierwszych tomach wierszy Tuwima, obok wierszy o tematyce miejskiej, znaleźć można erotyki, utrzymane jeszcze w nastrojowej, młodopolskiej konwencji. W dojrzałym okresie swej twórczości (po roku 1926) Tuwim zmienił swój stosunek do świata. W miejsce optymizmu pojawiło się rozczarowanie, a nawet przerażenie. Poeta nabrał ironicznego dystansu do świata, do opisywanych zjawisk. Pojawiły się nawiązania do tradycji - z jednej strony do romantycznej (rola poety w spoleczeństwie), z drugiej - do antycznej (horacjańskie przekonanie o trwałości sztuki). W 1936 roku Tuwim napisał satyryczny poemat "Bal w Operze", drukowany dopiero...

Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Kuj.pl
Wyślij SMS o treści: ag kuj na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT